ມື້ກ່ອນ ລົມກັບສະມາຊິກບາງຄົນໃນພັນລາວ ເພິ່ນລະເຄືອງຜູ້ສາວທີ່ມາຍາດແຟນເພິ່ນແຮງ ດ່າກັນປານຫຍັງເອົາໂລດ ເຮົາລະມາຄິດວ່າ ເອີ ເຮົາກໍ່ເປັນຄົນມີຄວາມໂກດ ແຕ່ທີ່ສຳຄັນໄປກວ່ານັ້ນຄືເຮົາເຄີຍບວດມາກ່ອນແທ້ ໆ ແຕ່ຄຸມໃຈບໍ່ໄດ້ ມັນຊ່າງມາເປັນໂມຂະບູລຸດແທ້ໜໍ
ຄິດໄປຄິດມາ ຄິດອອກເລື່ອງໜຶ່ງສະໄໝບວດເຄີຍອ່ານ ເພິ່ນວ່າ ມີສະໄໝໜຶ່ງ ເມື່ອຄັ້ງທີ່ພຣະພຸທເຈົ້າຍັງຊົງພຣະຊົນຊີບຢູ່ ໃນຄັ້ງນັ້ນພຣະອົງຖືກພຣາມດ່າເສຍຫາຍ ແຕ່ບໍ່ຊົງຕອບໂຕ້ ພາຍຫລັງເມື່ອພຣາມຜູ້ນັ້ນເຊົາດ່າແລ້ວ (ສົງໄສເມື່ອຍ) ໄດ້ຖາມພຣະພຸທເຈົ້າວ່າ ເປັນຫຍັງບໍ່ດ່າຕອບແດ່ ພຣະພຸທເຈົ້າເພິ່ນກໍ່ເລີຍເທດສະໜາໃຫ້ຟັງຈົບໜຶ່ງ ພຣາມກໍ່ຄິດໄດ້ໃນທີ່ສຸດ ເລື່ອງນີ້ອ່ານເຕັມ ໆ ໄດ້ດ້ານລຸ່ມ ເຊິ່ງຍົກມາຈາກ
http://d71233.u2...php?b=26&i=358อรรถกถา ขุททกนิกาย เถรคาถา ฉักกนิบาต
๑๒. พรหมทัตตเถรคาถา
อรรถกถาพรหมทัตตเถรคาถาที่ ๑๒
คาถาของท่านพระพรหมทัตตเถระ มีคำเริ่มต้นว่า อกฺโกธสฺส ดังนี้.
เรื่องนั้นมีเหตุเกิดขึ้นอย่างไร?
แม้พระเถระนี้ก็ได้บำเพ็ญบุญญาธิการไว้ในพระพุทธเจ้าใน ปางก่อนทั้งหลาย สั่งสมบุญไว้ในภพนั้นๆ ในพุทธุปบาทกาลนี้ บังเกิดเป็นโอรสของพระเจ้าโกศลในนครสาวัตถี ได้มีชื่อว่าพรหมทัตตะ.
พรหมทัตตะนั้นเจริญวัยแล้ว ได้เห็นพุทธานุภาพในคราวฉลองพระเชตวัน ได้มีศรัทธา บวชแล้วบำเพ็ญวิปัสสนากัมมัฏฐาน ได้มีอภิญญา ๖ พร้อมด้วยปฏิสัมภิทา.
วันหนึ่ง พราหมณ์คนหนึ่งด่าท่านผู้กำลังเที่ยวบิณฑบาตอยู่ในพระนคร. พระเถระแม้จะได้ฟังการด่านั้นก็นิ่งเสีย คงเที่ยวบิณฑบาตอยู่นั่นแหละ. พราหมณ์ก็ยังด่าอยู่แล้วๆ เล่าๆ. พวกมนุษย์จึงได้พูดกะพราหมณ์ผู้ที่กำลังด่าอยู่อย่างนั้นว่า พระเถระนี้ไม่กล่าวคำอะไรๆ.
พระเถระได้ฟังดังนั้น เมื่อจะแสดงธรรมแก่คนเหล่านั้น จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า
ที่ไหนความโกรธจะพึงเกิดขึ้นแก่บุคคลผู้ไม่โกรธ
ผู้ฝึกตนแล้ว เลี้ยงชีพโดยชอบ ผู้หลุดพ้นแล้วเพราะรู้ชอบ
ผู้สงบ ผู้คงที่ บุคคลโกรธตอบบุคคลผู้ที่โกรธ จัดว่าเป็น
คนเลวกว่าบุคคลผู้โกรธ เพราะความโกรธตอบนั้น
บุคคลผู้ไม่โกรธตอบคนที่โกรธ ชื่อว่าชนะสงคราม
ที่ชนะได้ยาก บุคคลใดรู้ว่าคนอื่นโกรธแล้ว มีสติสงบใจได้
บุคคลนั้นชื่อว่าประพฤติประโยชน์แก่ทั้งสองฝ่าย คือแก่ตน
และบุคคลอื่น
ชนทั้งหลายผู้ไม่ฉลาดในธรรม ย่อมสำคัญบุคคลผู้
รักษาคนทั้งสองฝ่าย คือตนและคนอื่นว่าเป็นคนโง่เขลา ถ้า
ความโกรธเกิดขึ้นจงระลึกถึงพระโอวาทอันอุปมาด้วยเลื่อย
ถ้าตัณหาในรสเกิดขึ้น จงระลึกถึงพระโอวาทอันอุปมาด้วย
เนื้อบุตร ถ้าจิตของท่านแล่นไปในกามและภพทั้งหลาย จง
รีบข่มด้วยสติ เหมือนบุคคลห้ามสัตว์เลี้ยงโกง ที่ชอบกินข้าว
กล้าฉะนั้น.
ອະນຸໂມທະນານຳ
